Το φυσικό αντικείμενο του έργου περιλάμβανε την ανάπτυξη ενός εκτεταμένου μητροπολιτικού δικτύου οπτικών ινών, αποτελούμενου -μεταξύ άλλων- από 2 κύριους κόμβους, 3 κόμβους διανομής, 21 κόμβους πρόσβασης, 80 τελικά σημεία σύνδεσης, καθώς και δεκάδες χιλιόμετρα υπόγειων σωληνώσεων για την εγκατάσταση του δικτύου. Στόχος του έργου ήταν η κάλυψη τηλεπικοινωνιακής διασύνδεσης κρίσιμων υποδομών, τόσο στο κέντρο όσο και στην περιφέρεια της πόλης, όπως το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Νοσοκομείο Χατζηκώστα.

Πριν 7 χρόνια, τον Οκτώβριο του 2019, απευθύναμε στην τότε δημοτική αρχή τα παρακάτω ερωτήματα: -αν το έργο παραλήφθηκε οριστικά και πότε, -αν το έργο έχει πιστοποιηθεί σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς, -αν το έργο λειτουργεί και ποιες υπηρεσίες ή εφαρμογές καλύπτει και σε ποια σημεία και -αν η τότε Δημοτική Αρχή είχε την βούληση να προχωρήσει στην αξιοποίηση αυτής της ιδιαίτερα σημαντικής δημόσιας υποδομής.

Είχαμε, μάλιστα, προτείνει ενδεικτικά εφαρμογές υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως συστήματα τηλεμετρίας και διαχείρισης κυκλοφοριακού φόρτου, παρακολούθηση της παροχής του νερού από τις γεωτρήσεις της Κρύας και της Αγίας Μαρίνας μέχρι τον τελικό υδρομετρητή, ώστε να καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο το ισοζύγιο του νερού και να εντοπίζονται άμεσα οι διαρροές, καθώς και άλλες εφαρμογές «έξυπνης πόλης» προς όφελος των δημοτών.

Σήμερα, επαναφέρω το θέμα στη δημόσια συζήτηση, με αφορμή δύο συγκεκριμένα δεδομένα:

2. Στον προϋπολογισμό του δήμου εγγράφονται ανελλιπώς, από το 2019 έως και σήμερα, πιστώσεις στον κωδικό: 02.70.01.6262.001 με τίτλο: «Εργασίες αποκατάστασης βλαβών Μητροπολιτικού Δικτύου και δικτύου οπτικών ινών».
3. Από τις 15.02.2017 μέχρι σήμερα, το Δημοτικό Συμβούλιο έχει εγκρίνει 86 αποφάσεις χορήγησης δικαιωμάτων διέλευσης δικτύων ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιών. Τα έργα αυτά έχουν προκαλέσει σημαντική και επαναλαμβανόμενη όχληση στην καθημερινότητα των συνδημοτών μας, ενώ έχουν απασχολήσει επανειλημμένα το Δημοτικό Συμβούλιο, ακόμη και στην τελευταία συνεδρίασή μας, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση 7 σχετικών θεμάτων.

Με βάση τα παραπάνω, θεωρώ ότι πρέπει να δοθούν σαφείς απαντήσεις στα παρακάτω:

1. Είναι σήμερα πλήρως λειτουργικό το Δίκτυο Οπτικών Ινών του Δήμου μας;
2. Αξιοποιείται σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό του; Και εάν ναι, σε ποιες υπηρεσίες και εφαρμογές;
3. Ποιες ακριβώς βλάβες αποκαθίστανται μέσω των σχετικών πιστώσεων που εγγράφονται στον προϋπολογισμό από το 2019;
4. Υπάρχει επιχειρησιακό σχέδιο για την περαιτέρω αξιοποίηση της υποδομής προς όφελος των δημοτών;

Και επειδή κανείς Γιαννιώτης δεν είδε ούτε άκουσε, μέχρι σήμερα, κάποια ωφέλεια κοινωνικού χαρακτήρα από την υποδομή αυτή, όπως: δωρεάν αναμετάδοση εκδηλώσεων του Πνευματικού κέντρου, ειδικές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες για ευάλωτες ομάδες (πολύτεκνους, ηλικιωμένους, ΑμεΑ, κλπ), εφαρμογές τηλεϊατρικής, κλπ, αναρωτιέμαι για ποιον λόγο δεν εξετάζεται, τουλάχιστον, η δυνατότητα εκμίσθωσης ή παραχώρησης χρήσης της, με διαφανείς διαδικασίες και ίσους όρους προς όλους τους παρόχους;

Με τον τρόπο αυτόν, και ο Δήμος θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσθετα έσοδα, αλλά και οι συνδημότες μας να επωφεληθούν από τον περιορισμό της συνεχούς κατασκευής παράλληλων δικτύων που τους ταλαιπωρούν καθημερινά.

Θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα να γίνει ένας πλήρης δημόσιος απολογισμός της πορείας του έργου, της σημερινής του κατάστασης και των προοπτικών αξιοποίησής του, ώστε μια σημαντική δημοτική υποδομή να υπηρετήσει επιτέλους τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Στην ενημέρωση που μας παρουσιάζετε, ουσιαστικά καταγράφεται μία σειρά από προβλήματα: κακοτεχνίες, καθιζήσεις οδοστρωμάτων, ζημιές σε δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, ταλαιπωρία των δημοτών και επιβάρυνση των δημοτικών υπηρεσιών.

Αναμφίβολα, κατά την εκτέλεση ενός έργου τέτοιας κλίμακας είναι δυνατόν να προκύψουν επιμέρους προβλήματα. Ωστόσο, η εικόνα που παρουσιάζεται δείχνει ότι αυτά υπερβαίνουν εκείνα που θα ανέμενε κανείς από μία ορθή, επιμελή και σωστά οργανωμένη εκτέλεση του έργου.

Ιδιαίτερα, σε ότι αφορά τις ζημιές που προκαλούνται στα υφιστάμενα υπόγεια δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι δεν αρκεί να διαπιστώνουμε το πρόβλημα·  οφείλουμε να αναδείξουμε και την αιτία του. Οι συνεχείς ζημιές καταδεικνύουν τη διαχρονική έλλειψη ολοκληρωμένης ψηφιακής αποτύπωσης των υπόγειων δικτύων του Δήμου. Όταν δεν υπάρχει επικαιροποιημένο ψηφιακό υπόβαθρο που να αποτυπώνει με ακρίβεια τη θέση και το βάθος των δικτύων, είναι αναμενόμενο να προκαλούνται ζημιές κατά την εκτέλεση νέων έργων.

Επειδή, λοιπόν, η πρόληψη κοστίζει πολύ λιγότερο από τη συνεχή αποκατάσταση των ζημιών, καλούμε τη Δημοτική Αρχή, έστω και τώρα, να προχωρήσει άμεσα στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ψηφιακού μητρώου (GIS) των δημοτικών υπόγειων δικτύων -σε συνεργασία με τη ΔΕΥΑΙ-, ώστε να προλαμβάνονται αντίστοιχα περιστατικά στο μέλλον.

Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι οι «υποσχέσεις» για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το αποτέλεσμα. Οι δημότες δεν αξιολογούν ένα έργο από τις «υποσχέσεις» που δίνονται, αλλά από την ποιότητα με την οποία αυτό παραδίδεται και από το κατά πόσο προστατεύεται η καθημερινότητά τους κατά την εκτέλεσή του.

Γι’ αυτό η Δημοτική Αρχή οφείλει να ασκεί συνεχή, ουσιαστική και αυστηρή εποπτεία στην εκτέλεση του έργου και, κυρίως, στην ποιότητα και την πληρότητα των αποκαταστάσεων, ώστε κάθε παρέμβαση να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές και στις εύλογες απαιτήσεις των δημοτών.

Θυμίζω, συνοπτικά, την πορεία του έργου:

• 12-10-2017: δημοσιεύεται ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός.
• 03-04-2018: ανακοινώνονται τα αποτελέσματά του.
• Για περίπου ενάμιση χρόνο μετά, η τότε δημοτική αρχή Μπέγκα δεν προωθεί την υλοποίηση του έργου.
• Η δημοτική αρχή Ελισάφ «παγώνει» το έργο για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια το επαναφέρει ως «επικαιροποιημένη πρόταση», με αναβαθμισμένη και εμπλουτισμένη μορφή, όπως η ίδια ισχυριζόταν, εγκρίνοντας στις 30-11-2021 τις μελέτες και τους όρους δημοπράτησης του έργου.
• 22-12-2022: υπογράφεται η σύμβαση με προθεσμία εκτέλεσης 540 ημέρες. Δηλαδή, με παράδοση στις 15-06-2024, πριν από 2 ολόκληρα χρόνια!
• 14-11-2024: και… ενώ είχαν αρχίσει να εγκρίνονται παρατάσεις για την ολοκλήρωση του έργου, ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος δηλώνει δημόσια ότι το κλιμακοστάσιο της «Όασης» θα κατασκευαστεί το πρώτο εξάμηνο του 2025, ενώ η επέκταση της πλατείας προς το πάρκο Μπέγκα, με τη μεταλλική κατασκευή, το κλιμακοστάσιο και τον ανελκυστήρα, θα ολοκληρωθεί το Φθινόπωρο του 2025.
• Και όμως, στις 26-06-2026, και λίγο πριν από την ολοκλήρωση του έργου, η Δημοτική Επιτροπή αποφασίζει την τροποποίηση της εγκεκριμένης μελέτης, καταργώντας την πεζογέφυρα, το κλιμακοστάσιο και τον ανελκυστήρα προς το πάρκο Μπέγκα και αντικαθιστώντας τα με έναν ανελκυστήρα ΑμεΑ δίπλα στην έξοδο του υπόγειου πάρκινγκ.

Με απλά λόγια:

• σχεδόν 9 χρόνια μετά την προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού,
• 3,5 χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης,
• 1,5 και πλέον χρόνο μετά τις δημόσιες δεσμεύσεις του αρμόδιου Αντιδημάρχου,

η Δημοτική Αρχή έρχεται, σήμερα, να μας πει ότι ένα ουσιώδες τμήμα του έργου τελικά… δεν μπορεί να κατασκευαστεί.

Όχι στην αρχή του έργου. Όχι κατά τη δημοπράτησή του. Αλλά όταν αυτό βρίσκεται πλέον στο στάδιο της ολοκλήρωσής του.

Και εδώ αναδεικνύεται η μεγάλη αντίφαση.

Η περίφημη «επικαιροποιημένη και εμπλουτισμένη πρόταση», που -κατά δήλωση της τότε δημοτικής αρχής- «εγγυόταν την αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση της πλατείας και δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για μία μελλοντική ενοποίηση όλων των χώρων του κέντρου», απογυμνώνεται σήμερα από τα στοιχεία εκείνα που υπηρετούσαν αυτή τη φιλοσοφία.

Επομένως, τίθεται εύλογα το ερώτημα: Τι απέγινε αυτή η “μελλοντική ενοποίηση”;

Ήταν πράγματι αποτέλεσμα ώριμου σχεδιασμού ή ήταν ένα επικοινωνιακό αφήγημα, το οποίο εγκαταλείπεται μόλις εμφανίζονται οι πρώτες τεχνικές δυσκολίες;

Και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα. Γιατί τώρα;

• Τι ακριβώς προέκυψε μετά από τόσα χρόνια σχεδιασμού, μελετών, εγκρίσεων, δημοπράτησης και εκτέλεσης του έργου;
• Δεν υπήρχαν, τελικά, εγκεκριμένες μελέτες εφαρμογής;
• Αν υπήρχαν, γιατί δεν είχαν εντοπίσει τα προβλήματα θεμελίωσης και κατασκευής;
• Αν δεν υπήρχαν, τότε με ποια ακριβώς μελετητική ωριμότητα δημοπρατήθηκε και συμβασιοποιήθηκε το έργο;
• Πώς είναι δυνατόν να ανακαλύπτονται σήμερα τεχνικές αδυναμίες για κατασκευές που αποτελούσαν βασικά στοιχεία της εγκεκριμένης μελέτης;
• Έχει αποτιμηθεί από τις υπηρεσίες η οικονομική αξία του φυσικού αντικειμένου που καταργείται;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η έγκριση της τροποποίησης της μελέτης του έργου, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν αφορά μία απλή τεχνική προσαρμογή.

Αποτελεί, στην πραγματικότητα, ομολογία ότι είτε οι μελέτες με τις οποίες δημοπρατήθηκε το έργο δεν ήταν επαρκώς ώριμες, είτε η Διοίκηση προχώρησε στη δημοπράτηση και στην εκτέλεσή του χωρίς να έχει διασφαλίσει ότι βασικά στοιχεία της μελέτης ήταν τεχνικά υλοποιήσιμα.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι πολιτικές και διοικητικές ευθύνες είναι προφανείς.

Οι συνδημότες μας δικαιούνται ξεκάθαρες απαντήσεις και όχι αόριστες αναφορές σε «τεχνικά προβλήματα» που εμφανίζονται μετά από εννέα χρόνια σχεδιασμού, ενώ το έργο βρίσκεται πλέον ουσιαστικά στο τέλος της κατασκευής του.

Το δικαιούνται, πρωτίστως, γιατί είναι εκείνοι που εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να υφίστανται την ταλαιπωρία και τις συνέπειες των συνεχών καθυστερήσεων, βλέποντας ένα έργο που παραμένει ανολοκλήρωτο και δεν έχει ακόμη αποδοθεί σε χρήση.

Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της 15^ης Ιουλίου 2024, θέσαμε συγκεκριμένο και απολύτως σαφές ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή, σχετικά με το εάν έχει δρομολογηθεί οποιαδήποτε ενέργεια ή μελετητική διαδικασία για τρία σημαντικά οδικά έργα που, κατά καιρούς, έχουν παρουσιαστεί ως στρατηγικής σημασίας για τον Δήμο μας: την επέκταση της οδού Γεννηματά μέχρι τον κόμβο της Εγνατίας στο Κουτσελιό, την επέκταση της Νιάρχου με παράκαμψη της Πεδινής μέχρι τον κόμβο της Ιόνιας με την Εγνατία, και την επέκταση της Κενάν Μεσαρέ μέχρι την παράκαμψη της πόλης. Η απάντηση που δόθηκε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο έργων ήταν ότι «είναι άτοπη για την ώρα μια τέτοια κουβέντα».

Ωστόσο, τον περασμένο Φεβρουάριο, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η Περιφέρεια Ηπείρου προχωρά σε μελέτη οδικού έργου που εκκινεί από τον κόμβο της Γαλακτοκομικής Σχολής και καταλήγει σε σημείο που περιγράφεται ασαφώς ως κόμβος Κατσικάς-Καστρίτσας, συνολικού μήκους 5 χιλιομέτρων, και αναφέρεται ως «παράκαμψη Κατσικάς».

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί εύλογες απορίες και γεννά σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συνέπεια του σχεδιασμού, τη θεσμική συνεργασία μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας, αλλά και τον πραγματικό ρόλο της Δημοτικής Αρχής στον καθορισμό κρίσιμων παρεμβάσεων εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Ιωαννιτών.

Για τον λόγο αυτό, ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή σαφείς, δημόσιες και τεκμηριωμένες απαντήσεις στα εξής:

1.  Υπάρχει ή όχι ενεργός σχεδιασμός -σε επίπεδο Δήμου ή έστω σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου- για την επέκταση της οδού Γεννηματά / Μεγάλου Δακτυλίου έως την Εγνατία Οδό και τον κόμβο Κουτσελιού; Αν ναι, σε ποιο στάδιο βρίσκεται και γιατί δεν έχει ενημερωθεί σχετικά το Δημοτικό Συμβούλιο;

2.  Η δημοτική αρχή έχει εγκαταλείψει ή όχι τον σχεδιασμό για την επέκταση της Γεννηματά μέχρι τον κόμβο της Εγνατίας στο Κουτσελιό;

3.  Η μελέτη που φέρεται να προωθεί η Περιφέρεια Ηπείρου για την «παράκαμψη Κατσικάς» συνδέεται λειτουργικά ή χωροταξικά με τον σχεδιασμό επέκτασης του Μεγάλου Δακτυλίου ως τον κόμβο του Κουτσελιού;

4.  Υπήρξε διαβούλευση, συνεννόηση ή θεσμική εμπλοκή του Δήμου Ιωαννιτών; Υπάρχουν σήμερα προκαταρκτικές χαράξεις ή αλληλογραφία μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας που σχετίζονται με το θέμα αυτό; Αν ναι, να κατατεθούν άμεσα προς ενημέρωση του σώματος.

5.  Τι ακριβώς άλλαξε και τί μεσολάβησε από τον Ιούλιο του 2024, όταν το ζήτημα χαρακτηρίστηκε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο ως «άτοπο», έως σήμερα, που εμφανίζονται δημόσιες πληροφορίες για μελετητικές κινήσεις στην ίδια γεωγραφική ζώνη;

6.  Υπάρχει, τελικά, ολοκληρωμένος κυκλοφοριακός και αναπτυξιακός σχεδιασμός για τα μεγάλα οδικά έργα του λεκανοπεδίου ή η Δημοτική Αρχή αντιμετωπίζει αποσπασματικά κρίσιμες υποδομές χωρίς σαφή στρατηγική ιεράρχηση;

Θυμίζω στο σημείο αυτό, ότι, πρόσφατα, τον περασμένο Φεβρουάριο, σε ερώτησή μας σχετικά με ποιου φορέα πρωτοβουλία ήταν η εγκατάσταση των αυτόνομων φωτιστικών οδικού φωτισμού με φωτοβολταϊκά πάνελ στις νοτιοανατολικές περιοχές του Λεκανοπεδίου και κυρίως στη δημοτική ενότητα Παμβώτιδας, δηλαδή στα όρια του Δήμου, καθώς και για το εάν χορηγήθηκε σχετική άδεια από τον Δήμο μας, η απάντηση που λάβαμε ήταν ότι η δημοτική αρχή δεν γνωρίζει.

Ποιος είναι τελικά ο ρόλος της Δημοτικής Αρχής σε έργα που αφορούν άμεσα τον χωρικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό του Δήμου; Διαμορφώνει πολιτική, σχεδιάζει, διεκδικεί και συνεργάζεται ή απλώς επικυρώνει ειλημμένες αποφάσεις άλλων φορέων;

ή, μήπως, έχει παγιωθεί μία πρακτική ύπαρξης «κρυφής ατζέντας» ή άτυπων συμφωνιών, όπως εκείνη του 2019 που αφορούσε τα LED οδών και πλατειών;

Τα μεγάλα έργα δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο αποσπασματικής πληροφόρησης, διοικητικής ασάφειας ή πολιτικής σιωπής. Αφορούν τον στρατηγικό σχεδιασμό του Δήμου, τη λειτουργία της πόλης, την ασφάλεια των πολιτών και το αναπτυξιακό μέλλον της ευρύτερης περιοχής.

Για τον λόγο αυτό, απαιτούνται σαφείς θέσεις, θεσμική διαφάνεια και ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη.

Το άρθρο 202 του Ν.3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων), όπως ισχύει, παρέχει τη δυνατότητα στους δήμους να ενισχύσουν συλλογικούς φορείς που συμβάλλουν στην κοινωνική ζωή. Επιπλέον, σύμφωνα με την ερμηνεία του άρθρου 75 του ίδιου νόμου, «οι δημοτικές αρχές ρυθμίζουν όλες τις τοπικές υποθέσεις, με γνώμονα την προστασία, την ανάπτυξη και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής της τοπικής κοινωνίας».

Ο Δήμος Ιωαννιτών, από το 2018 μέχρι σήμερα, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που του παρέχει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, εφαρμόζει πολιτική οικονομικής ενίσχυσης αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων, διαθέτοντας συνολικά, ποσό που υπερβαίνει 500.000€.

Ωστόσο, στον δήμο μας, δραστηριοποιούνται και φορείς που στηρίζουν καθημερινά άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, όπως:

• σύλλογοι γονέων και φίλων ΑμΕΑ
• σύλλογοι χρονίων παθήσεων (σακχαρώδη διαβήτη, θαλασσαιμίας, Σκλήρυνση, κ.ά.)
• σύλλογοι υποστήριξης ψυχικής υγείας
• φορείς υποστήριξης ατόμων με εξαρτήσεις
• σύλλογοι ενδυνάμωσης ατόμων και οικογενειών που αντιμετωπίζουν καρκίνο.

Οι φορείς αυτοί αποτελούν πυλώνες κοινωνικής συνοχής, καλύπτοντας συχνά ανάγκες που διαφορετικά θα έπρεπε να καλυφθούν από δημόσιες δομές. Παρά το σημαντικό έργο τους, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει θεσμοθετημένη διαδικασία οικονομικής ενίσχυσής τους, αντίστοιχη με εκείνη των αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων. Εξαίρεση αποτελούν οι σύλλογοι ΠΥΡΡΟΣ ΑμΕΑ και ΑΚΜΩΝ ΑμΕΑ, οι οποίοι ενισχύθηκαν, το 2022, με 2.500€ και 1.800€ αντίστοιχα, στο πλαίσιο της αθλητικής τους δραστηριότητας και προσφοράς. Αναγνωρίζουμε πλήρως τη σημασία του έργου τους στον χώρο του αθλητισμού των ατόμων με αναπηρία και θεωρούμε απολύτως θεμιτή τη στήριξή τους.

Ωστόσο, εξίσου σημαντικό έργο επιτελούν και οι σύλλογοι ΑμΕΑ που δραστηριοποιούνται στον τομέα της κοινωνικής φροντίδας, της υποστήριξης οικογενειών, της λειτουργίας δομών (εργαστήρια, ΚΔΑΠ) και της κοινωνικής ένταξης, χωρίς να έχουν μέχρι σήμερα πρόσβαση σε αντίστοιχες επιχορηγήσεις.

Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι έχει διαμορφωθεί μία κατάσταση «επιλεκτικότητας», καθώς έχουν ενισχυθεί σύλλογοι ΑμΕΑ με αθλητικό χαρακτήρα, ενώ δεν έχουν ενισχυθεί σύλλογοι ΑμΕΑ με κοινωνικό έργο, παρότι και αυτοί είναι επιλέξιμοι βάσει του νόμου.

Στο πλαίσιο αυτό, θέτουμε τα ακόλουθα ερωτήματα προς τη δημοτική αρχή:

1. Τηρείται στις υπηρεσίες του Δήμου επίσημο μητρώο συλλόγων που δραστηριοποιούνται στον Δήμο Ιωαννιτών;
2. Εάν ναι, περιλαμβάνονται σε αυτό και οι σύλλογοι κοινωνικού χαρακτήρα;
3. Πόσοι συνδημότες εξυπηρετούνται από συλλόγους αναπηρίας και χρονίων παθήσεων;
4. Εκτός από τους συλλόγους ΠΥΡΡΟΣ ΑμΕΑ και ΑΚΜΩΝ ΑμΕΑ, έχουν ενισχυθεί οικονομικά άλλοι σύλλογοι ΑμΕΑ με κοινωνικό έργο;
5. Εάν ναι, ποιοι είναι αυτοί και ποια ποσά τους διατέθηκαν ανά έτος από το 2018 μέχρι σήμερα;
6. Εάν όχι, για ποιους λόγους υφίσταται αυτός ο διαχωρισμός;
7. Προτίθεται η δημοτική αρχή να εξετάσει τη δημιουργία διακριτού κωδικού στον προϋπολογισμό για τη στήριξη συλλόγων κοινωνικής φροντίδας, ΑμΕΑ και χρονίων παθήσεων;

Για την παράταξή μας, η στήριξη της αναπηρίας αποτελεί υποχρέωση του δήμου σε κάθε της διάσταση. Όχι μόνο όταν βρίσκεται μέσα στο γήπεδο, αλλά και όταν βρίσκεται μέσα σε ένα σπίτι, σε μία οικογένεια που παλεύει καθημερινά. Για τον λόγο αυτόν, θεωρούμε αναγκαίο να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της ισότιμης αναγνώρισης της κοινωνικής φροντίδας.

Προτείνουμε:

• τη δημιουργία μητρώου συλλόγων κοινωνικού χαρακτήρα,
• τη δημιουργία διακριτού κωδικού στον δημοτικό προϋπολογισμό για την οικονομική ενίσχυση συλλόγων ΑμΕΑ, χρονίων παθήσεων και συλλόγων κοινωνικής φροντίδας και
• την έκδοση ετήσιας πρόσκλησης υποβολής αιτημάτων επιχορήγησης.

Επιπλέον, προτείνουμε στον Δήμαρχο, να μεταφέρει την πρότασή μας για θεσμοθέτηση πανελλαδικού πλαισίου οικονομικής ενίσχυσης συλλόγων κοινωνικής φροντίδας προς την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η σημερινή διαδικασία ή και εκδήλωση, δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρητορικός αναμασητισμός, χαμηλής πληροφοριακής πυκνότητας.

Πριν από μία εβδομάδα κληθήκαμε να μελετήσουμε ένα εκτενές κείμενο 200 σελίδων. Σήμερα, καλούμαστε να παρακολουθήσουμε την προφορική του αναπαραγωγή. Το αποτέλεσμα είναι μια διπλή παρουσίαση του ίδιου περιεχομένου, χωρίς ουσιαστική νέα τεκμηρίωση ή κριτική επεξεργασία.

Εξηγούμαι:

Ο λεγόμενος «Απολογισμός Πεπραγμένων» της δημοτικής αρχής, παρά τον εντυπωσιακό του όγκο που προσεγγίζει τις 200 σελίδες, αποτυγχάνει να εκπληρώσει τον βασικό σκοπό ενός απολογισμού: την τεκμηριωμένη αποτίμηση του παραχθέντος έργου με μετρήσιμους δείκτες και σαφή αποτελέσματα για το τι άλλαξε και τι βελτιώθηκε. Σε όλο το κείμενο απουσιάζουν παντελώς συγκριτικοί πίνακες, δείκτες απόδοσης και σαφείς ποσοτικοί δείκτες που να επιτρέπουν στους συνδημότες μας να συγκρίνουν και να αξιολογήσουν την κατάσταση που παρέλαβε η σημερινή διοίκηση με αυτή που παρέδωσε μετά την άσκηση της πολιτικής της. Χωρίς αφετηρία και χωρίς μέτρο σύγκρισης, οι 200 σελίδες δεν συνιστούν απολογισμό έργου αλλά μια εκτενή έκθεση προθέσεων και αυτοεπαίνων.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η κατανομή της ύλης. Οι τομείς της Κοινωνικής Πολιτικής και του Πολιτισμού καταλαμβάνουν σχεδόν το μισό του συνόλου του κειμένου, ενώ οι υπόλοιποι οκτώ τομείς μοιράζονται το άλλο μισό. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει τις προτεραιότητες της δημοτικής αρχής: περισσότερη επικοινωνιακή προβολή και λιγότερη λογοδοσία για τους κρίσιμους τομείς που επηρεάζουν καθημερινά τη ζωή των δημοτών, όπως η καθαριότητα, η συντήρηση των υποδομών, τα τεχνικά έργα, η λειτουργικότητα της πόλης κλπ. Εκεί όπου οι πολίτες περιμένουν συγκεκριμένα αποτελέσματα, η δημοτική αρχή επιλέγει γενικόλογες αναφορές και περιγραφές δράσεων χωρίς ουσιαστική αποτίμηση του αποτελέσματος.

Προφανώς, η γενική εντύπωση αναδεικνύει και το τελικό συμπέρασμα καταδεικνύει, ότι παρά τις 200 σελίδες και τη ρητορική έντασης της παρουσίασης, η ουσιαστική εικόνα της καθημερινότητας  στον Δήμο παραμένει -σε μεγάλο βαθμό- αμετάβλητη. Οι δημότες δεν αξιολογούν μια διοίκηση από τον αριθμό των σελίδων που παράγει, αλλά από την κατάσταση των δρόμων, την καθαριότητα των γειτονιών, την ποιότητα των υπηρεσιών και την καθημερινότητά τους. Όταν η πραγματικότητα που βιώνουν παραμένει σε μεγάλο βαθμό η ίδια, τότε ο απολογισμός μετατρέπεται σε ένα ευχολόγιο χωρίς αντίκρισμα. Και όταν τα αποτελέσματα δεν μπορούν να αποδειχθούν με στοιχεία, όσο μεγάλος κι αν είναι ο φάκελος του απολογισμού, τόσο πιο εμφανής γίνεται η απουσία ουσιαστικού έργου.

Στο σημείο αυτό, και χωρίς περαιτέρω ανάλυση -καθώς το ζήτημα έχει ήδη τεθεί από τον ειδικό αγορητή της παράταξής μας, κύριο Βασίλη Κοσμά- θα ήθελα να επισημάνω ότι η αναφορά σε ονοματεπώνυμα συνδημοτών μας, δεν εμπίπτει στο πεδίο της πολιτικής αποτίμησης και είναι αναγκαίο να ελέγχεται με τη δέουσα προσοχή ως προς τα ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Τέλος, με αφορμή τη διεξαγωγή της συνεδρίασης αυτής στο Νησί της λίμνης Παμβώτιδας και δεδομένου ότι στον απολογισμό σας δεν γίνεται απολύτως καμία αναφορά στο τι έγινε ή δεν έγινε για το Νησί, παρακαλώ να ενημερωθούμε – είτε τώρα είτε σε μία από τις προσεχείς συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου – για τον σχεδιασμό της δημοτικής αρχής σχετικά με τα ακόλουθα ζητήματα, τα οποία αφορούν αποκλειστικά και μόνο το Νησί μας:

• Διασφάλιση πλήρους προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένους και γενικότερα εμποδιζόμενα άτομα στα δημοτικά κτίρια και στα σημεία ελλιμενισμού των πλοιαρίων.
• Υπογειοποίηση δικτύων κοινής ωφελείας σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς.
• Υλοποίηση ήπιων περιβαλλοντικών παρεμβάσεων στις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού και καρνάγιου.
• Ανάπτυξη μικτού συστήματος συγκοινωνιακών και τουριστικών πλόων (Μώλος-Νησί-Πέραμα) για την μετακίνηση κατοίκων και επισκεπτών.
• Εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας για την αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και ιδίως της γεωθερμικής ενέργειας από τα νερά της λίμνης, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου ενεργειακής αυτονόμησης του Νησιού και τη μετατροπή του σε πρότυπο τοπικής κλιματικής ουδετερότητας, σε πλήρη εναρμόνιση με τον ευρωπαϊκό στόχο των 100 κλιματικά ουδέτερων και έξυπνων πόλεων έως το 2030.

Τέλος, και ίσως το σημαντικότερο, σας καλώ να δώσετε προτεραιότητα στην περιποίηση και ενίσχυση του πρασίνου στις πλατείες, τα σοκάκια και τους κοινόχρηστους χώρους του Νησιού. Πρόκειται για μια παρέμβαση ελάχιστου έως μηδενικού κόστους, η οποία μπορεί να αναβαθμίσει θεαματικά την αισθητική φυσιογνωμία του τόπου και να ενισχύσει την εκλυστικότητά του για κατοίκους και επισκέπτες. Με απλές και στοχευμένες παρεμβάσεις, το Νησί μπορεί να αποκτήσει μία ξεχωριστή ταυτότητα και ισχυρή αναγνωρισιμότητα -σε πανελλήνια κλίμακα- ως λουλουδότοπος.

 Η πλήρης παραχώρηση του Στρατοπέδου Βελισσαρίου στον Δήμο Ιωαννιτών και η αξιοποίησή του προς όφελος της πόλης και των πολιτών αποτελεί έναν διαχρονικό και ευρύτατα αποδεκτό στόχο.

Δεν είναι μια νέα διεκδίκηση που γεννήθηκε σήμερα.

Αντίθετα, αποτελεί ζήτημα που έχει αποτυπωθεί στο Ρυθμιστικό Σχέδιο και στο Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο της Περιφέρειας Ηπείρου και έχει απασχολήσει διαχρονικά τις δημοτικές αρχές, τις παρατάξεις και τους φορείς της πόλης.

Η παράταξή μας ΙΩΑΝΝΙΝΑ_2023, ήδη από το 2019, είχε διατυπώσει ξεκάθαρα τη θέση ότι ολόκληρη η έκταση του στρατοπέδου πρέπει να περιέλθει στην πόλη και να αποτελέσει τμήμα ενός ενιαίου σχεδιασμού με το πάρκο Πυρσινέλλα, μέσω διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και ολοκληρωμένου σχεδίου αξιοποίησης.

Ως δήμος δεν μείναμε στα λόγια, αλλά δεν κάναμε και αυτό που έπρεπε.

Οι Δήμαρχοι έχουν αλληλογραφήσει με τα αρμόδια υπουργεία για το θέμα, ενώ πέρυσι διαβιβάστηκε κοινή επιστολή, υπογεγραμμένη από τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοτικών παρατάξεων, με αίτημα την πλήρη παραχώρηση του στρατοπέδου στην πόλη.

Ωστόσο, η παραχώρηση του στρατοπέδου Βελισσαρίου δεν μπορεί να προχωρήσει μόνο με διακηρύξεις ή επιστολές καλής θέλησης. Ούτε επαναλαμβάνοντας ότι ο χώρος πρέπει να αποδοθεί στους κατοίκους των Ιωαννίνων. Τη διεκδικείς με σοβαρότητα και προετοιμασία. Δηλαδή, με τεκμηριωμένη πρόταση, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει, κατ’ ελάχιστον:

• τους λόγους για τους οποίους διεκδικείς την έκταση,
• τον συνολικό πολεοδομικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό στον οποίο την εντάσσεις,
• τις χρήσεις και τα οφέλη για τους δημότες,
• τον τρόπο και τα μέσα αξιοποίησής της και
• τα ανταποδοτικά που είσαι σε θέση να προσφέρεις στον σημερινό κύριο της έκτασης, για τη διαπραγμάτευση.

Αυτά είναι που δεν κάναμε.

Διότι, η εμπειρία από άλλες περιοχές της χώρας δείχνει ότι οι επιτυχημένες παραχωρήσεις στρατοπέδων δεν προέκυψαν απλώς ως αποτέλεσμα πολιτικών αιτημάτων, αλλά στηρίχτηκαν σε ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις που κατέδειξαν τη σκοπιμότητα και τη βιωσιμότητα της παραχώρησης.

Με αυτή την έννοια, θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι το θέμα επανέρχεται προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο και ότι όλες οι παρατάξεις αναγνωρίζουν τη σημασία του για το μέλλον της πόλης.

Ωστόσο, σήμερα, δεν αρκεί να επαναβεβαιώσουμε το αίτημα της πλήρους παραχώρησης, με γενικές διαπιστώσεις και συνθήματα. Οφείλουμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα και να επικεντρωθούμε στην ουσία: στο πώς θα διαμορφωθεί ένα αξιόπιστο και διεκδικήσιμο σχέδιο για την πλήρη παραχώρηση και αξιοποίηση του χώρου, σχέδιο το οποίο να μπορεί να συσπειρώσει το σύνολο των φορέων και της κοινωνίας και να ενισχύσει τη θέση του Δήμου απέναντι στην κεντρική διοίκηση.

Αυτή είναι η ευθύνη μας και αυτή είναι η διεκδίκηση που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.

Η πρόληψη των πυρκαγιών είναι ύψιστη υποχρέωση της Πολιτείας και κρίσιμο ζήτημα δημόσιας ασφάλειας, που πρέπει να αντιμετωπίζεται με οργανωμένο σχεδιασμό και συντονισμό όλων των αρμόδιων φορέων.

Η εφαρμογή του ισχύοντος πλαισίου για τον υποχρεωτικό καθαρισμό οικοπέδων και αγροτεμαχίων δεν μπορεί να περιορίζεται στην επιβολή προστίμων και στη μεταφορά της ευθύνης προς τους πολίτες. Θεωρώ ότι, πριν το κράτος απαιτήσει από τον πολίτη, οφείλει πρώτα να έχει εκπληρώσει τις δικές του θεσμικές και επιχειρησιακές υποχρεώσεις.

Το κράτος πρέπει να διασφαλίσει ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης, ουσιαστική στήριξη των δήμων και επαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα. Και για αυτά απαιτούνται:

• συστηματική δημιουργία και συντήρηση αντιπυρικών ζωνών,
• ενίσχυση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και των μηχανισμών επιτήρησης (συστήματα έγκαιρης ανίχνευσης, δίκτυα καμερών υψηλής ανάλυσης σε περιοχές υψηλού κινδύνου, κλπ.),
• παρεμβάσεις του ΔΕΔΔΗΕ στα δίκτυα ηλεκτροδότησης (κλαδεύσεις και αποξηλώσεις κατά μήκος των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, γενικευμένες υπογειοποιήσεις όπου αυτό είναι τεχνικά εφικτό και αναγκαίο, κλπ.),
• αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων πρόληψης και
• έγκαιρος καθαρισμός δημόσιων και δημοτικών χώρων.

Σε αυτή την κατεύθυνση, είναι θετική η πρόσφατη απόφαση του Δήμου για την πρόσληψη προσωπικού ορισμένου χρόνου για ανάγκες πυρασφάλειας και πυροπροστασίας, όπως ο καθαρισμός χόρτων και η απομάκρυνση εύφλεκτης βλάστησης.

Παράλληλα, βέβαια, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι πραγματικές δυσκολίες εφαρμογής του πλαισίου σε περιπτώσεις ακινήτων με ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς, κατασχεμένων περιουσιών ή εκτάσεων αμφισβητούμενου χαρακτήρα.

Η πολιτική προστασία χρειάζεται ένα δίκαιο, ρεαλιστικό και ολοκληρωμένο μοντέλο πρόληψης, με έμφαση στη δημόσια ευθύνη, στον συντονισμό των υπηρεσιών, στην πρόληψη και στη στήριξη των πολιτών, και όχι μια πολιτική που βασίζεται κυρίως στην τιμωρία και στη μεταφορά ευθυνών προς τους πολίτες.

Για όλους τους λόγους που προανέφερα, προτείνουμε το Δημοτικό Συμβούλιο να ζητήσει από την Πολιτεία την ενίσχυση των δημόσιων μηχανισμών πρόληψης και πυροπροστασίας, καθώς και τη θεσμική και οικονομική στήριξη των δήμων για την αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων πυρασφάλειας.

Παράλληλα, προτείνουμε το θέμα να τεθεί και στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (KEΔE), ώστε να διαμορφωθεί μια κοινή πρόταση της αυτοδιοίκησης προς την Πολιτεία, καθώς αντίστοιχα ζητήματα και δυσκολίες εφαρμογής αντιμετωπίζουν σήμερα οι περισσότεροι δήμοι της χώρας.

Η έννοια της ανθεκτικότητας των υποδομών δεν αποτελεί νέα προσέγγιση, καθώς απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια τόσο την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Για τον λόγο αυτόν, έχουν εκδοθεί ειδικές κατευθυντήριες οδηγίες για την τρέχουσα Προγραμματική Περίοδο 2021-2027, οι οποίες συνοδεύουν υποχρεωτικά πλέον τους φακέλους χρηματοδότησης των έργων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η Τομεακή καθοδήγηση σχετικά με την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή,  η αξιολόγηση κλιματικού κινδύνου, οι Τεχνικές κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των υποδομών στην κλιματική αλλαγή κατά την περίοδο 2021-2027, ενώ στη χώρα μας λειτουργεί ειδική ιστοσελίδα για την ενσωμάτωση μέτρων προσαρμογής στον σχεδιασμό των έργων.

Η εμπειρία έχει δείξει ότι η έλλειψη τέτοιων αναλύσεων μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές καθυστερήσεις, τεχνικές δυσκολίες και σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το έργο του Μεγάλου Δακτυλίου, όπου, εάν είχαν προηγηθεί ολοκληρωμένες μελέτες τρωτότητας και ανθεκτικότητας κατά το στάδιο του σχεδιασμού, το πιο πιθανό είναι να μην είχε προκύψει η πολυετής καθυστέρηση που συνδέθηκε με τη θεμελίωση του επιχώματος πίσω από το Πανηπειρωτικό Στάδιο, ενώ το συνολικό κόστος του έργου θα μπορούσε να είναι σημαντικά χαμηλότερο.

Σε συνέχεια των προαναφερόμενων, θα θέλαμε να μας ενημερώσετε για τα ακόλουθα:

1. Έχουν εκπονηθεί μελέτες ανθεκτικότητας και τρωτότητας για έργα που υποβάλλονται προς χρηματοδότηση από πόρους των Διαρθρωτικών Ταμείων;
2. Εάν ναι, για ποια έργα; Και ποια τα βασικά συμπεράσματα από τις μελέτες αυτές;
3. Με ποιον τρόπο προτίθεται η δημοτική αρχή να προχωρήσει στην εκπόνηση του Σ.Α.Α., δεδομένου ότι αυτό απαιτεί σύνδεση, συμβατότητα και συμπληρωματικότητα με τα μέτρα του Περιφερειακού Σχεδίου Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή (ΠεΣΠΚΑ), για το οποίο δεν προκύπτει, μέχρι σήμερα, ότι έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) και η έκδοση απόφασης περιβαλλοντικής έγκρισης από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας;
4. Καθώς το Σ.Α.Α. συνδέεται άμεσα με την ψηφιακή διακυβέρνηση, τα ανοιχτά δεδομένα και τη χρήση γεωχωρικών πληροφοριών, με ποιον τρόπο σκοπεύει η δημοτική αρχή να ανταποκριθεί στις σχετικές απαιτήσεις, όταν προϋποτίθενται δεδομένα GIS, χαρτογραφικές αποτυπώσεις και ψηφιακές υποδομές, ενώ σημαντικές δράσεις που είχαν ενταχθεί στο έργο της «Έξυπνης Πόλης» δεν προχώρησαν ποτέ;

Η παρέμβασή μας δεν γίνεται για λόγους εντυπώσεων, ούτε για να καταγραφεί απλώς μία ακόμη αντιπολιτευτική τοποθέτηση στα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου. Γίνεται γιατί θέλουμε το Σ.Α.Α. να αντιμετωπιστεί ως ένα ουσιαστικό εργαλείο διακυβέρνησης και όχι ως μία ακόμη τυπική υποχρέωση. Θέλουμε το Σ.Α.Α. να αποτελέσει την πραγματική βάση για έναν Δήμο πιο ασφαλή, πιο λειτουργικό και πιο προετοιμασμένο απέναντι στις προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών, για εμάς και τα παιδιά μας.

Άλλωστε, το πραγματικό στοίχημα από εδώ και στο εξής δεν κρίνεται μόνο στο πόσα έργα θα υλοποιηθούν, αλλά από το κατά πόσο αυτά τα έργα θα είναι ανθεκτικά, βιώσιμα και ικανά ώστε οι πόλεις και οι Δήμοι να είναι προετοιμασμένοι και προσαρμοσμένοι στις σύγχρονες και μελλοντικές πιέσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, η ενεργειακή ανεπάρκεια, η γήρανση των υποδομών και η κοινωνική ευαλωτότητα.

Άλλωστε, σημαντικά έργα υλοποιούνται στο πλαίσιο τέτοιων συνεργασιών. Όπως, η ανάπλαση των «ιαπωνικών κήπων» στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, και στο Παγκράτι υπό την αιγίδα της Ιαπωνικής πρεσβείας, όπως τα ΔΕΗ Mini Parks από τον Δήμο Θεσσαλονίκης και τα αντίστοιχα «πάρκα τσέπης» στην Αθήνα με δωρεές των εταιρειών VISA, Ολυμπιακή Ζυθοποιία, ΦΙΞ Ελλάς, STIHL, P&G, Nova, ΑΒ Βασιλόπουλος, Ομίλου “Ηρακλής”, Deloitte Foundation κ.α.

Και στον δήμο μας, κατά την προηγούμενη δημοτική περίοδο, έγιναν δωρεές και χορηγίες, είτε μέσω ΜΚΟ για την υποστήριξη μεταναστών, είτε προς το Πνευματικό Κέντρο, είτε μέσω άλλων μεμονωμένων προσφορών σε χρήμα ή σε είδος.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της τράπεζας Πειραιώς για το 2024, διατέθηκε ποσό ύψους 7.900.000€ στο πλαίσιο δράσεων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, που περιλάμβανε  επιχορηγήσεις, δωρεές και χορηγίες.

Στο σημείο αυτό θέλω να σημειώσω τη σημαντική συμβολή του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς, στην υλοποίηση του Μουσείου Αργυροτεχνίας, έργο που συγχρηματοδοτήθηκε στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007–2013.

Σε συνέχεια των προαναφερόμενων, καταθέτουμε σήμερα την παρακάτω πρόταση: εντός του λεκανοπεδίου βρίσκονται 8 ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα δημόσια λατομεία, με εύκολη πρόσβαση:

Οι χώροι αυτοί προσφέρονται για αξιοποίηση και μετατροπή τους σε σύγχρονες υποδομές, όπως:

• αθλητικές εγκαταστάσεις (π.χ. κλειστά γήπεδα τύπου balloon),
• χώροι αναψυχής για οικογένειες (για ένα σύντομο «city break») και
• αμφιθεατρικές κατασκευές για τη φιλοξενία πολιτιστικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων (με λυόμενες κερκίδες κτλ.)

Η υλοποίηση παρεμβάσεων τέτοιου μεγέθους και σημασίας απαιτεί σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Αυτούς τους πόρους -κατά την άποψή μας- θα πρέπει να αναζητήσετε μέσω των συνεργασιών με ισχυρούς οικονομικούς φορείς και όχι τα «μικρομερεμέτια» όπως η ανάπλαση του πάρκου του Άλσους, που έπρεπε ήδη να είχε γίνει με ίδιους πόρους του Δήμου.

Προτείνουμε να κινητοποιηθείτε και να «παλέψετε» για τέτοιες ουσιαστικές χρηματοδοτήσεις, συνεργαζόμενοι με οικονομικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στην περιοχή μας και αποκομίζουν οφέλη από αυτήν.

Μόνο με τέτοιου είδους στρατηγικές συμφωνίες μπορούν να υλοποιηθούν έργα με διαχρονικό αποτύπωμα, προς όφελος των συνδημοτών, των επισκεπτών και της τοπικής ανάπτυξης.

Έτσι, θα μείνετε στην ιστορία και εσείς και εκείνοι.